| Zasady reklamowania usług bankowych |
|
| 03.10.2008 | |
"Reklama jest narzędziem, które niewłaściwie wykorzystywane, potencjalnie może godzić w interesy jej odbiorców, jak również naruszać zasady uczciwej konkurencji, a w konsekwencji uderzać również w wizerunek banków jako instytucji zaufania publicznego', stwierdza Komisja Nadzoru Finansowego.
Reklama i informacja reklamowa jest istotnym instrumentem komunikowania się z obecnymi jak i potencjalnymi klientami – budującym pozytywny wizerunek przedsiębiorcy w oczach klientów lub ukierunkowanym na promowanie określonych produktów lub usług reklamującego się. Relacja banku z klientem w dużym stopniu opiera się na wzajemnym zaufaniu stron, a informacja reklamowa powinna to zaufanie wzmacniać. Reklama jest narzędziem, które niewłaściwie wykorzystywane, potencjalnie może godzić w interesy jej odbiorców, jak również naruszać zasady uczciwej konkurencji, a w konsekwencji uderzać również w wizerunek banków jako instytucji zaufania publicznego. Konieczność zachowywania odpowiednich zasad formułowania i publikowania informacji reklamowych dotyczy nie tylko samych banków, ale również podmiotów współpracujących z bankami, w tym agentów i przedsiębiorców prowadzących placówki franszyzowe banków. Dlatego też Komisja Nadzoru Finansowego, realizując ustawowe cele nadzoru polegające na zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania rynku finansowego, jego przejrzystości, zaufania do rynku finansowego, a także zapewnieniu ochrony interesów uczestników tego rynku, uwzględniając uniwersalne zasady dobrych praktyk wypracowane przez uczestników rynku finansowego, w szczególności Kanon Dobrych Praktyk Rynku Finansowego, mając na względzie dbałość o prawidłowe funkcjonowanie sektora bankowego, w tym ochronę interesów klientów banków, a także przestrzeganie reguł uczciwego obrotu, przyjmuje niniejsze zasady: I. Zasady ogólne
§ 1.
1. Niniejszy zbiór zasad precyzuje oczekiwania Komisji Nadzoru Finansowego co do sposobu reklamowania usług przez banki a także na rzecz banków. 2. Niewładczy charakter niniejszego dokumentu nie zwalnia banków od stosowania się do dyrektyw postępowania ujętych w niniejszych „Zasadach” w takim zakresie w jakim stanowią one powtórzenie bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, pod rygorami wynikającymi z tych przepisów. § 2. l. Przekaz reklamowy dotyczący banku lub usługi przez niego oferowanej cechuje się dbałością o interes klientów banków, rzetelnością oraz poszanowaniem powszechnie obowiązujących przepisów prawa i dobrych obyczajów. 2. Przekaz reklamowy: 1) nie wprowadza w błąd ani nie stwarza możliwości wprowadzenia w błąd, w szczególności co do: - tożsamości podmiotu oferującego reklamowaną usługę, - istotnych cech reklamowanej usługi, - korzyści, które można osiągnąć dzięki reklamowanej usłudze, - kosztów związanych z reklamowaną usługą, - czasu i terytorialnej dostępności reklamowanej usługi, - charakteru prawnego reklamowanej usługi, 2) nie odwołuje się do danych i informacji nieprawdziwych lub nieudokumentowanych, 3) nie sugeruje, że reklamowana usługa jest korzystniejsza niż ma to miejsce w rzeczywistości, 4) przekaz reklamowy nie zachęca do korzystania z reklamowanych usług w sposób niekorzystny dla klienta. § 3. 1. Bank czuwa nad kształtem przekazów reklamowych dotyczących banku i jego usług, przygotowywanych i publikowanych przez osoby trzecie, zarówno na zlecenie banku jak i bez takiego zlecenia. 2. Przekaz reklamowy uwzględnia wnioski płynące z analizy uwag zgłaszanych do wcześniejszych przekazów reklamowych dotyczących banku lub usług przez niego oferowanych. § 4. Przekaz reklamowy usługi zawiera informację o istnieniu czynników ryzyka związanych z reklamowaną usługą. § 5. Przekaz reklamowy dotyczący ofert specjalnych i promocji, jasno i jednoznacznie wskazuje datę ich wygaśnięcia, a jeżeli one jeszcze nie obowiązują, wskazuje również datę, od której zaczną obowiązywać. § 6. Przekaz reklamowy odwołujący się do wyników sondaży, badań statystycznych, rankingów, ratingów itp., podaje źródło prezentowanych informacji. II. Zasady dotyczące formy przekazu reklamowego § 7. 1. Przekaz reklamowy nie sprawia wrażenia, iż jest informacją neutralną. 2. Przekaz reklamowy jest ukształtowany w sposób, który pozwala odbiorcy na swobodne zapoznanie się ze wszystkimi treściami składającymi się na przekaz, w szczególności ze wszelkiego rodzaju wskazaniami i zastrzeżeniami stanowiącymi integralną część przekazu reklamowego. Rozwiązania graficzne zastosowane w przekazie nie utrudniają zapoznania się z istotnymi informacjami na temat reklamowanej usługi zawartymi w tym przekazie. 3. Treści składające się na przekaz reklamowy są sformułowane w sposób dostosowany do wiedzy oraz możliwości percepcji przeciętnego odbiorcy, z uwzględnieniem charakterystyki grupy docelowej, do której kierowany jest przekaz reklamowy. 4. Przekaz reklamowy, jego treść, forma i sposób prezentacji, nie nadużywają braku doświadczenia, niedojrzałości lub niewiedzy odbiorcy, dla realizacji celu przekazu reklamowego założonego przez bank. § 8. 1. Przekaz reklamowy jest dostosowany do specyfiki medium, wykorzystywanego do jego rozpowszechniania, w szczególności ze względu na możliwość zapewnienia rzetelnego spełnienia powinności, o których mowa w § 7. 2. W przekazie reklamowym w formie audiofonicznej lub audiowizualnej niezbędne zastrzeżenia są odczytywane przez lektora.
§ 9. Przekaz reklamowy wskazuje na istnienie opłat i prowizji, a także wskazuje miejsce, w którym dostępne są dokumenty zawierający pełne informacje na temat reklamowanej usługi. § 10. Przekaz reklamowy nie kreuje negatywnego wizerunku innych podmiotów działających na rynku finansowym. III. Zasady szczegółowe § 11. Przekaz reklamowy odnoszący się do rachunku bankowego eksponuje informację o: 1) nominalnym rocznym oprocentowaniu środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym wskazując jednocześnie, iż podana wartość nie uwzględnia należnych opłat i prowizji, z zastrzeżeniem § 12, 2) minimalnej wymaganej kwocie środków pieniężnych, która powinna zostać zdeponowana na rachunku bankowym, jeżeli osiągnięcie stopy procentowej eksponowanej w przekazie reklamowym uzależnione jest od zdeponowania środków pieniężnych w określonej wysokości,
3) minimalnym okresie zdeponowania środków pieniężnych, jeżeli jest to warunkiem naliczenia odsetek według stopy procentowej eksponowanej w przekazie reklamowym. § 12. 1. Jeżeli środki pieniężne na rachunku bankowym są oprocentowane według zmiennej stopy procentowej, przekaz reklamowy zawiera taką informację. 2. Jeżeli bank w okresie wymaganego gromadzenia środków pieniężnych na rachunku bankowym stosuje zróżnicowane poziomy oprocentowania za poszczególne okresy, przekaz reklamowy podaje efektywną roczną stopę oprocentowania. § 13. Przekaz reklamowy odnoszący się do kredytu lub pożyczki, zawierający jakiekolwiek dane o koszcie usługi, eksponuje informację o: 1) rzeczywistej rocznej stopie oprocentowania, wyliczonej od całkowitego kosztu kredytu zgodnie ze wzorem określonym w załączniku do ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2001 r., nr 100, poz. 1081 ze zm.), 2) innych czynnikach ograniczających możliwość uzyskania kredytu lub pożyczki, przy zachowaniu deklarowanego w przekazie reklamowym poziomu kosztów. § 14. Przekaz reklamowy odnoszący się do usługi łączącej w sobie elementy usług o różnym charakterze prawnym zawiera wyeksponowaną informację o: 1) charakterze komponentów reklamowanej usługi, 2) braku gwarancji uzyskania wyniku z inwestycji eksponowanego w przekazie, w takim zakresie w jakim wynik ten nie jest gwarantowany, lub wskazywać miejsce publikacji informacji o szczegółowych warunkach gwarancji, jeżeli takowa istnieje.
KNF: Załącznik do uchwały KNF z dnia 2 października 2008 r. źródło: www.bs.net.pl |


"Reklama jest narzędziem, które niewłaściwie wykorzystywane, potencjalnie może godzić w interesy jej odbiorców, jak również naruszać zasady uczciwej konkurencji, a w konsekwencji uderzać również w wizerunek banków jako instytucji zaufania publicznego', stwierdza Komisja Nadzoru Finansowego.